Czy przysługuje mi prawo do odprawy pieniężnej?

Pracowałem na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, w zakładzie pracy zatrudniającym ponad 100 osób. Z uwagi na przekształcenia i redukcję zatrudnienia u pracodawcy, rozwiązałem umowę o pracę na mocy porozumienia stron i rozpocząłem pracę w innym przedsiębiorstwie. Czy mogę domagać się od byłego pracodawcy wypłaty odprawy?

Prawo do odprawy pieniężnej reguluje ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (zwanej dalej ustawą o zwolnieniach grupowych), z godnie z którą pracownikowi, z którym pracodawca rozwiązał stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, przysługuje odprawa pieniężna.

Przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych stosuje się w przypadku rozwiązania przez pracodawcę, zatrudniającego co najmniej 20 pracowników, stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej:

  1. 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników;
  2. 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników;
  3. 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników.

W przypadku zwolnienia indywidulanego, przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych  stosuje pod warunkiem, że pracodawca, zatrudniający co najmniej 20 pracowników, rozwiązuje stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, które stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron.

Podjęcie przez pracownika kolejnego zatrudnienia, nie stoi na przeszkodzie aby uznać, że rozwiązanie stosunku pracy następuje z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy, ani też, że brak jest podstaw do uznania, iż stanowią one wyłączny powód uzasadniający rozwiązanie stosunku pracy.

W wyroku z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt: I PK 74/15, Sąd Najwyższy stwierdził, że dla prawa do odprawy pieniężnej, o której mowa w ustawie o zwolnieniach grupowych, nie ma znaczenia która ze stron stosunku pracy wystąpiła z inicjatywą jego rozwiązania, ale istotne jest to, czy o podjęciu przez pracodawcę decyzji o złożeniu oświadczenia woli o rozwiązaniu z pracownikiem umowy o pracę na mocy porozumienia stron przesądziły przyczyny niedotyczące pracownika.

Na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych, pracownikowi przysługuje odprawa pieniężna w wysokości:

  1. jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 2 lata;
  2. dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy od 2 do 8 lat;
  3. trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy ponad 8 lat.

Odprawa jest świadczeniem pieniężnym mającym charakter jednorazowy. Pracownik nabywa prawo do odprawy pieniężnej z upływem ostatniego dnia trwania stosunku pracy, co w praktyce oznacza, iż pracodawca winien ją wypłacić najpóźniej w dniu ustania stosunku pracy.

Jeżeli wyłącznymi przyczynami rozwiązania Pańskiego stosunku pracy, były przyczyny leżące po stronie pracodawcy, to na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych, ma Pan prawo do odprawy pieniężnej, której wysokość uzależniona będzie od Pańskiego stażu pracy u byłego pracodawcy.

adwokat Wojciech Hotek Kancelaria Adwokacka w Katowicach